جشنواره فیلم لندن 2020: NOMADLAND

در اینجا ، در انتهای جشنواره فیلم لندن ، یک درام رک و پوست کنده و جذاب باعث بشریت می شود. به طور همزمان قلب گرم کننده و قلبشکن است. به روشی کیمیایی ، کلوئی ژائوها عشایر موفق می شود روح یک سیستم شکسته و روح از دست رفته ای را که با استفاده از نمایش های طبیعی غیر بازیگران و یک چرخش شگفت انگیز در بین ترک ها سقوط می کنند ، به تصویر بکشد. فرانسیس مک دورمند. این یک دستاورد شگفت انگیز و گواهی زیبا برای روحیه آمریکایی است.

زنده ماندن از آمریکا

Nomadland: Surviving America in the Twenty-First Century ، با الهام از کتاب داستان نویسی 2017 ، نوشته شده توسط جسیکا برودر، عشایر کانون توجه رونق نسل دهه 60 است: زمانی ثروتمند و در بالای جهان ، اکنون از اثرات مخرب سقوط مالی 2008 رنج می برد. در آغاز ، ما از سرنوشت شهر امپراتوری ، نوادا مطلع می شویم. زمانی که یک شهر معدنی پر رونق که بیشتر توسط کارگران گچ ایالات متحده زندگی می کند ، با رکود اقتصادی و اخراج کارها از بین رفته است. جمعیت که یک بار در حدود 750 نفر بود ، پس از خشک شدن کار فرار کردند. متعاقباً کد پستی شهر قطع شد. این واقعیتی آشکار است که بسیاری از افراد در آمریکای پس از رکود اقتصادی با آن روبرو هستند. زمانی بخشی از طبقه متوسط ​​محترم اکنون به زیر بشکه فقر خیره شده اند و توانایی تهیه خانه خود را ندارند.

جشنواره فیلم لندن 2020: NOMADLAND
منبع: جشنواره فیلم لندن

سرخس (فرانسیس مک دورمند) یکی از این افراد است. زمانی که شوهرش درگذشت مجبور شد زندگی خود را رها کند و اکنون در خارج از ون محبوب خود زندگی می کند و از طریق دشت های آمریکا سفر می کند. او یک عشایر است ، بخشی از یک جامعه نیمه سرگردان که از ایالتی به ایالت دیگر سفر می کنند ، مشاغل مختلفی را که می توانند انتخاب می کنند و زمان مناسب را پیش می برند. فرن در فصل تعطیلات در یک انبار آمازون ، در خارج از فصل در یک رستوران کار می کند و هنگامی که فرصت پیدا می کند به عنوان یک مددکار در نمایشگاه کار می کند. مشاغل متنوع و ناپایدار هستند ، اما جامعه پیرامون این مشاغل سازگار است. در مسافرتهای خود ، سرخس با همان افرادی که برای تماس با دوستانشان می آید ملاقات می کند. افرادی مانند دیو ، آنجلا و سوانکی. آنها به خانواده دفاکتوی او تبدیل می شوند ، و تاریخچه او را در هنگام پاتوق های آتش سوزی و مراسم معاشرت سالانه لاستیک لاستیک ، که توسط باب ولز برگزار می شود ، یک عشایر زندگی واقعی در اینجا بازی می کند و نسخه خیالی خود را بازی می کند ، تحریک می شوند.

جشنواره فیلم لندن 2020: NOMADLAND
منبع: جشنواره فیلم لندن

در واقع ، تقریباً همه در اینجا از Fern و Dave (با بازی توسط) صرفه جویی می کنند دیوید استراتایرن) یک عشایر در زندگی واقعی است. ژائو تمایل خود را برای اصالت نیمه سند ادامه می دهد ، از سال 2017 شروع می شود سوار، با قرار دادن فرن در میان این جامعه واقعی و اجازه دادن به این افراد فرصتی برای خودشان. آغشته می شود عشایر با حس خارق العاده قلب و پاتوس داستانهایی که می شنویم ، به طور کلی ، داستانهای واقعی هستند. افرادی که با آنها ملاقات می کنیم افراد واقعی هستند. حس این است که این یک فیلم نیست ، این دریچه ای به دنیای زنده و تنفس است که در آن مردمانی با ملیله غنی از تاریخ زندگی می کنند. تماشای حمام های اسکراب سرخس پوشیده شده از مدفوع انسانی یا حرکت در ون فرسوده و آماده برای خراش دادن و تحقق بخشیدن به معنویت در این زندگی ، سربلندی ناشی از زندگی پایه ای ، تحسین برانگیز است. فرن در مورد شرایط خود به طراوت و صراحت صادق است. او نه خود ترحم می کند و نه تلخ. او به راحتی سعی می کند از پس زندگی برآید. نزدیکترین چیزی که ما به بینش شخصیت او می رسیم – و نزدیکترین چیز به یک نقشه – رابطه در حال رشد او با دیو است که به وضوح نسبت به او احساساتی دارد. او بیشتر اوقات دیو را دراز و بازو نگه می دارد ، و ما در او تمایلی برای باز کردن خود به روی دیگران می بینیم. شرایطش او را سخت کرده اما حاضر به تسلیم شدن نیست. او به سادگی ادامه می دهد.

دلسوزی عشایر

مک دورمند اینجا فوق العاده است او کاملاً در نقش فرن بازی می کند ، او هم زمان شیرین طبع و سرحال ، ظریف و ظریف است. او مرکز احساسی داستان و نقطه ورود دیگران است. وجود او شعر بصری و رویایی مانند را لنگر می اندازد عشایر، که – دقیقاً مانند شخصیت های اصلی اش – لحظه به لحظه می پیچد و هرگز در چیزی شبیه روایت یا ساختار قرار نمی گیرد. این یک اجرای استادانه و پر از کنه های کوچک است که به یک شخصیت کاملاً تحقق یافته اضافه می شود ، تا حدی که فرن احساس می کند مانند یکی دیگر از غیر بازیگران است که ژائو به طریقی عملکرد فوق العاده طبیعی از. اگر صحبت کنیم تصمیم به انتخاب بازیگران غیر بازیگر یک تصمیم الهام گرفته شده بود. ژائو به نوعی طبیعت گرایی خیره کننده ای را از این عشایر بدست می آورد ، که اغلب از زندگی خود با لبه ای مبهم صحبت می کنند. با هر داستانی که می شنویم با دلسوزی و همدلی برخورد می شود. در اینجا هیچ قوس رستگاری وجود ندارد ، هیچ دستگاه طرح لحظه آخری برای صرفه جویی در روز وجود ندارد.

جشنواره فیلم لندن 2020: NOMADLAND
منبع: جشنواره فیلم لندن

افرادی که ما ملاقات می کنیم با چشم اندازی که در آنها پیدا می کنیم مطابقت دارند. ژائو، در کنار فیلمبردار جوشوا جیمز ریچاردز، یک بوم وسیع از مناطق قلب آمریکا را ایجاد می کند ، که بیشتر در حالی که آخرین غوطه نور خورشید در حال خاموش شدن است ، شلیک شده است. کاملاً جدا از فیلمبرداری تصویری راه است عشایر با هم جریان دارد. با توجه به کمبود ساختار روایی آن ، و اینکه اغلب صحنه ها بدون هیچ هدف واقعی گسترده می شوند ، جای تعجب است که بدانیم واقعاً لحظه به لحظه غرق کننده است. شاید به خاطر غزلی باشد که ژائو به نظر می رسد که از صحنه ای به صحنه دیگر منتقل می شود ، و به طور موثر باعث می شود کل تلاش مانند یک ترکیب ارکسترال احساس شود ، و به تدریج ذره ذره ساخته می شود.

نتیجه

احتمالاً موارد مختلفی وجود خواهد داشت عشایر. می توان آن را به چندین روش تفسیر کرد. این تا حدی بررسی از دست دادن و غم و اندوه است ، و اینکه چگونه یک فرد در این زمان از جامعه جدا می شود ، خود را از همه جدا می کند. همچنین می تواند به عنوان روح کم روح جامعه تلقی شود. عشایر علی رغم همه آنچه که متحمل شده اند ، خود را در یک خانواده موقت می یابند و واقعاً همه تلاش خود را برای کمک به یکدیگر انجام می دهند. مهربانی از هر لحظه بیرون می زند. اینها افراد واقعاً خوبی هستند که تلاش می کنند در دنیای سخت و ظالمانه ای که با آنها برخورد کرده است ، آنچه را که می توانند انجام دهند. سرانجام، عشایر می تواند به عنوان هشداری در برابر خطرات سرمایه داری تلقی شود. ایده سود بر مردم ، صرف نظر از هزینه. کل صنایع و جوامع برای کسب درآمد بیشتر از بین رفتند. به هر روشی که برای تفسیر آن انتخاب کنید ، عشایر شکوفا می شود تحت هدایت ژائو، و با عملکرد درخشان از مک دورمند. ارزش وقت شما را دارد.

Nomadland یکی از معدود فیلم های قابل توجهی است که از نمایش های غیر بازیگران استفاده می کند. مورد علاقه شما کدام است؟ به ما در کامنت ها اطلاع دهید!

Nomadland در ایالات متحده در 4 دسامبر 2020 و در انگلیس در 1 ژانویه 2021 آزاد می شود


Nomadland را تماشا کنید

آیا محتوایی از این دست برای شما مهم است؟


عضو شوید و از روزنامه نگاری فیلم حمایت کنید. دسترسی به همه مقالات عالی فیلم پرس و جو را باز کنید. به جامعه ای از خوانندگان همفکر و علاقه مند به سینما بپیوندید – به اعضای خصوصی ما دسترسی پیدا کنید ، به فیلمسازان مستقل پاسخ دهید و موارد دیگر.

همین الان ملحق شوید، همین الان بپیوندید!

TIFF 2020: NOMADLAND – تصویری خیره کننده از یک رویای شکست خورده آمریکایی

اولین فیلمی که تقریباً همزمان در جشنواره های فیلم تورنتو ، ونیز ، نیویورک و تلوراید به نمایش در می آید ، عشایر یک داستان با محوریت سرخس است (فرانسیس مک دورمند) ، یک زن بیکار و طبقه کارگر که به عنوان یک عشایر امروزی که از غرب میانه آمریکا عبور می کند به زندگی روی می آورد. نوشته شده ، کارگردانی و ویرایش شده توسط غیر قابل مقایسه کلوئی ژائو، سر و صدای زیادی که درباره فیلم وجود دارد قادر است از وحشیانه ترین انتظارات برای تبدیل شدن به اولین برجسته جشنواره همه جانبه سال در سال عبور کند.

تصاویر صمیمی

در هسته اصلی خود ، این فیلم نگاهی صمیمی به زندگی فرن است و بدون اجرای محوری قوی به سادگی کار نخواهد کرد. خوشبختانه ، بازیگر دو بار برنده جایزه اسکار با بازی برای سنین مختلف ارائه می دهد. برخلاف نقش قبلی نمایشی و صریح او در سه بیلبورد خارج از ابینگ ، میسوری، مک دورمندها عملکرد در عشایر یکی از مواردی است که در واقعیت خشن فیلم بسیار بیشتر استوار است. در زیر عبارات مینیمالیستی او در اکثر داستان ها ، تصویر ظریف او حضور درد و عدم اطمینان عاطفی در پشت تصویر ثابت قدم را که سعی در تبلیغ برای دیگران دارد ، به نمایش می گذارد. با این حال ، وقتی فیلم به آخرین مرحله خود می رسد ، به تدریج حالت عاطفی او به یک فینال دلخراش تبدیل می شود که تضمین می کند عملکرد او فراموش نشدنی نیست.

TIFF 2020: NOMADLAND - تصویری خیره کننده از یک رویای شکست خورده آمریکایی
منبع: تصاویر جستجوگر

در مورد چیزهای زیادی باید گفت McDormand’s بازیگران پشتیبانی نیز هست. جدا از David Strathairn’s تبدیل به عنوان دیو ، مطلقه ای که به نظر می رسد به دنبال زندگی موازی با زندگی فران ، همه بازیگران دیگری که روی صفحه نمایش نشان داده می شوند ، در واقع غیر بازیگر هستند. ادامه Chloe Zhao’s میل برای غیر بازیگران دیده شده در سال 2015 است آهنگهایی که برادرم به من آموخت و 2017 سوار، ژائو در درجه اول عشایر مدرن زندگی واقعی را به کار می گیرند که در چنین شرایطی نتایج فوق العاده موفقی را تجربه می کنند. داستانهایی که در غیر این صورت رد می شدند یا از آنها بی سابقه می ماند ، در این فیلم در اولویت اصلی خود قرار دارند و سرانجام صدایی قوی به کسانی که در آمریکای میانه هنوز از عواقب رکود اقتصادی رنج می برند ، بدون سازش توسط ثروتمندان ، که مدتهاست فراموش کرده اند ، رنج می برند. وضعیت آنها از آن زمان به بعد

یک بوم طبیعی

با این حال ، اگر راهی که تصاویر پس زمینه طبیعی گسترده توسط این کشور به دست نمی آمد ، بسیاری از آن لحظات تأثیرگذار نبودند. ژائو و فیلمبردار جوشوا جیمز ریچاردز. علی رغم ماهیت صمیمی فیلم ، استفاده از عکس های گسترده به حماسه ای از مقیاس را می دهد که با غروب های خورشید قابل توجهی برجسته می شود که منجر به لمس انبوهی از رنگ به مناظر غیرمعمول می شود.

TIFF 2020: NOMADLAND - تصویری خیره کننده از یک رویای شکست خورده آمریکایی
منبع: تصاویر جستجوگر

ژائو تدوین خود این فیلم نیز مورد دیگری است که فقط به واقع گرایی فیلم می افزاید. غرایز تحریریه وی در مورد زمان قطع عکسهای متضاد عریض و صمیمی ، طبیعت احشایی تصویر را افزایش می دهد ، و حتی زمانی که او تصمیم می گیرد دوربین مدت زمان بیشتری طول بکشد ، منجر به مکش بیننده به عمق بیشتر از گذشته می شود و شخص را نگه می دارد چشمان چسبیده به صفحه. علاوه بر این ، حضور Ludovico Einaudi’s امتیاز مالیخولیایی می تواند زاویه دیگری از ناامیدی عاطفی را در فیلم ایجاد کند ، اطمینان حاصل کند که جنبه های فنی فیلم در کل تقریباً بی عیب و نقص و فراموش نشدنی است.

نتیجه گیری: ژائو در بهترین حالت

با این حال ، دلیل اصلی کارکرد این فیلم و دلیل اصلی ستایش این فیلم برای همه ، همه به یک نام است: کلوئی ژائو صدای نسبتاً جدید متنوعی در صنعت که باید نمایندگی بیشتری داشته باشد ، نتیجه کار وی نتیجه ای است که من امیدوارم سرانجام مدیران را ترغیب کند تا صداهایی از اقشار مختلف جامعه را بگنجانند و آنها را مسئول پروژه های بلند پروازانه خود قرار دهند. که در عشایر، ژائو مضامین و سبک روایی کارهای قبلی خود را به گونه ای گسترش می دهد که به نوعی قادر به بزرگنمایی و بهتر کردن تک تک آنها باشد. او می تواند فیلم را با فضایی غنایی شبیه به آثار این فیلم آغشته کند ترنس مالک

از آن زمان استفاده از بهترین کاربردهای تکنیک های وریته سینما در یک فیلم داستانی رابرت آلتمن و جان کاساوتس ، ژائو فضای رئالیسم را بر خلاف هر فضای دیگری که می تواند به عنوان یک مستند بازی کند ، اگر نه عملکرد خیره کننده از فرانسیس مک دورمند. دست زدن به شکست دلخراش و عدم دستیابی به رویای آمریکایی برای یک طبقه از طبقه کارگر ، عشایر یک ادیسه متافیزیکی و معنوی است که منجر به تجربه ای متعالی و یکی از بهترین فیلم های سال می شود.

آیا هیاهوی چند جشنواره ای شما را از دیدن هیجان زده کرده است؟ عشایر؟ در قسمت نظرات پایین ما را آگاه کنید!

Nomadland در سینماهای ایالات متحده در 4 دسامبر سال 2020 و در انگلیس از 1 ژانویه 2021 اکران می شود.

https://www.youtube.com/watch؟v=dVP7PNRx8Mw


Nomadland را تماشا کنید

آیا محتوایی از این دست برای شما مهم است؟


عضو شوید و از روزنامه نگاری فیلم حمایت کنید. دسترسی به همه مقالات عالی فیلم پرس و جو را باز کنید. به جامعه ای از خوانندگان همفکر و علاقه مند به سینما بپیوندید – به اعضای خصوصی ما دسترسی پیدا کنید ، به فیلمسازان مستقل پاسخ دهید و موارد دیگر.

همین الان ملحق شوید، همین الان بپیوندید!

دیگو آندلوس

نویسنده Latinx با فلج مغزی ، Diego Andaluz یکی از خالقان و تهیه کنندگان ClapperCast: The Global Film Podcast است و هم اکنون در حال نوشتن فیلم های Inquiry Film، Awards Watch، and Clapper Ltd. است. وی همچنین تهیه کننده ، کارگردان ، تعداد زیادی فیلم کوتاه کوتاه برنده جایزه (از جمله فیلم ترسناک ویروسی ، Dante: A Replication) را به صورت جداگانه ویرایش و ضبط کرد. در حال حاضر ، به غیر از پوشش فصل جشنواره ، دیگو در حال نوشتن یک فیلمنامه طولانی از فیلم کوتاه خود ، دانته: یک تکرار است.