Berlinale 2020: SUK SUK | استعلام فیلم

برچسب زدن ری یونگرا سوک سوک به عنوان یک داستان عاشقانه غیر متعارف کاملاً نادرست نخواهد بود ، اما مطمئناً پیچیدگی های این گوهر سینمایی را تضعیف می کند. این فیلم به پشتوانه دو مرد سالخورده است که در طول سال های گرگ و میش رابطه ای عاشقانه با یکدیگر برقرار می کنند ، این فیلم به عنوان یک بررسی دقیق از ناهماهنگی اجتماعی و عاطفی در جمعیتی که اغلب در مورد آنها فکر نمی کنیم ارائه می دهد. یونگ ساخت قطعه ای از فیلمبرداری آگاهانه و مهم اجتماعی را ایجاد کرده است ، که ممکن است مخاطبان بین المللی را که به فیلم های ژانرهای با سینمای سینمایی هنگ کنگ عادت کرده اند ، شگفت زده کند.

فیلم دنباله پاک (تای بو) ، راننده تاکسی پیر و یک مرد خانواده سنتی. او در پایان ملاقات با هوی (بن یوئن) ، که او را دوست دارد ، با تعهد جدی به مسئولیت های خانوادگی ، وجود خود را علامت گذاری می کند. با درگیری عاشقانه این دو ، آنها مجبور می شوند با نحوه برخورد زندگی آنها به عنوان عاشقان با زندگی هایی که جامعه همیشه برای آنها شکل گرفته است مقابله کنند. پاترا طلا – یک مجری مرحله کهنه کار که گذار یکپارچه به صفحه نقره است – در حالی که تحت عنوان همسر اختصاصی پاک تأثیر می گذارد ، تحت تأثیر قرار می گیرد لو چون ییپ احساس صمیمیت صادقانه را به عنوان پسر هووی به ارمغان می آورد.

وقتی ظرافت به یک حساسیت طبیعی تبدیل می شود

درست از ابتدا ، این روشن است یونگ قصد ندارد فیلمی بسازد که ملودرام را صدا کند. علیرغم این که در داستانی قرار دارد که کاملاً مؤثر از روایت ملودراماتیک است ، سوک سوک درونی کردن این غرایز را انتخاب می کند. شخصیت ها به جای بازی های جنجالی بین اعضای خانواده یا اظهارات بیش از حد اشک آور ، به راحتی در احساسات خود زندگی می کنند. این فیلم از هرگونه فاجعه خالی نیست ، اما تحولات عاطفی هر شخصیت – به ویژه دو رهبری – هنوز هم به وضوح احساس می شود.

Berlinale 2020: SUK SUK
منبع: تولیدات فیلم صوتی جدید

از بسیاری جهات ، یونگتصمیم به تکیه بر ظرافت و نه دراماتیک ، روایت بسیار طبیعی تری را ایجاد می کند. مشابه زندگی روزمره ، ما همیشه قلب خود را بر آستین نمی پوشیم ، اما این لزوماً تجربیات ما را کم نظیر نمی کند. یونگ در اصل از ظرافت ها برای زیر پا گذاشتن حس واقع گرایی که اغلب در فیلم سازی دراماتیک مشاهده می کنیم استفاده می کند و در عوض ، حساسیت بسیار طبیعی تری ایجاد می کند. این امر باعث می شود ارتباط عاطفی قابل اعتماد با خود فیلم آسان تر شود و این تنها آشفتگی های شخصیت های فیلم را افزایش می دهد.

بررسی اجراها با لنز فرهنگی

ماهیت لطیف سوک سوک همچنین می توان به نمایش های آرام از بسیاری از thespians با استعداد فیلم پی برد. هر نگاه ، ژست و تبادل گفت و گو احساس محدود کردن می کند ، اما با کانال های فراوانی از احساسات متوقف شده صحبت می کند. در حالی که همه اینها را می توان بخشی از آن خواند یونگرویکرد سبک و فیلمنامه مینیمالیستی محفوظ ، احتمالاً زمینه فرهنگی مهمی نیز در این اجراها وجود دارد. چیزی که واقعاً نشان می دهد که نسل قدیمی آسیا در هنگام ابراز احساساتشان چقدر تمایل دارد. تمایل به تکیه بر سخنان ناگفته وجود دارد ، و دقیقاً اینگونه است که مخاطبان احساسات را در این فیلم تجربه می کنند.

به عنوان نمونه ، فیلم به جای تکیه بر گفتگوهای نمایشگاهی در هنگام بروز اختلافات ، باعث می شود مخاطب از مخاطبان بخواهد بین خطوط بخوانند. ما این را در حین مکالمه های میز شام بین دو خانواده اولیه یا حتی در حین تعامل عاشقانه بین پاک و هوی می بینیم. هر دو تای و یوئنتوانایی بیرونی کردن احساسات فرومایه آنها کاملاً قابل توجه است ، و این میزان محدودیت همچنین بیانگر انزوائی است که توسط مردان همجنسگرا پیر در جامعه وجود دارد. مضامین انزوا و پشیمانی حائز اهمیت است سوک سوکپیام کلی ، که فقط با اجرای فیلم تقویت می شود.

Berlinale 2020: SUK SUK
منبع: تولیدات فیلم صوتی جدید

برای درک بیشتر این موضوع ، همچنین شایان ذکر است که عنوان فیلم به زبان کانتونی در واقع به “دایی” ترجمه می شود ، که در هنگام مراجعه به افراد مسن در جامعه چین به عنوان اصطلاح تلاش است. این زمینه از تلاش علاوه بر نحوه تعامل آنها با خانواده های خود ، چگونگی ارتباط روابط جوانمردانه بین پاک و هووی را نیز مشاهده می کند. تای و یوئن به معنای عاشق سینمای سنتی مانند دوستداران رفتار نکنید ، بلکه به عنوان دو نفری که ما آنها را یک فرد سوک می دانیم ، همانطور که باید رفتار می کنند.

افکار نهایی

همانطور که سینمای هنگ کنگ همچنان در حال تکامل و انحراف از ریشه های تجاری قوی خود است ، فیلمی مانند سوک سوک برای تغییر شکل هویت کلی صنعت مهم و ضروری است. یونگ فیلمی ساخته است که به ریشه های محلی خود متکی است ، اما همچنین دارای یک موضوعی قدرتمند جهانی است که به راحتی به هر بیننده ای می رسد که امیدوار است روایتی عاطفی را تجربه کند.

همچنین ببینید

TIFF 19: خائنات زیبا در شبکه WASP Assayas

بسیاری از آنها سریع مقایسه شده اند سوک سوک به تلاشهای سینمایی قبلی هنگ کنگ در مورد جامعه LGBTQ ، مهمترین آنها استنلی کوانرا شبکه یو یا وونگ کار وایرا با هم خوشحال. در حالی که این مقایسه ها هر دو عادلانه و تمسخرآمیز هستند ، روشن است که یونگ راه خود را با صدایی که مشخصاً خودش است ، هموار می کند. این خدادادی است که فیلمی مانند این ، چنین جشنواره قدرتمندی از جشنواره دریافت کرده است ، مانند یونگ به عنوان یک فیلمساز نوظهور هونگ کونگ واقعاً مستحق شناخت بین المللی است.


ساک سوک را تماشا کنید

آیا محتوا مانند این برای شما اهمیت دارد؟


یک حامی شوید و از روزنامه نگاری فیلم حمایت کنید. یک تجربه خواندن بدون آگهی ، دسترسی به ضبط های صوتی مقالات ما و دسترسی اختصاصی به هدایا ، به انجمن ما در Discord و موارد دیگر بپیوندید.

همین الان ملحق شوید، همین الان بپیوندید!

ویلسون کوونگ

ویلسون کوونگ

ویلسون علاقه مندان سینمایی است که در خارج از تورنتو ، کانادا مستقر است. او با نوشتن افکار تصادفی درباره سینما در اینترنت ، از شغل روزانه خود فرار می کند. اگرچه او از مدتها پیش سینمای هنگ کنگ را نشان می دهد ، اما خود را به طور کلی طرفدار سینمای آسیا می داند. او از سال 2005 همه ساله در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو شرکت می کند و بیشتر آثار وی را می توان در وب سایت وی مشاهده کرد: www.throwdown815.com.

Berlinale 2020: DEATH OF NINTENDO

در اوایل دهه 1990 ، و گروهی از دوستان بدون هدف از محله حومه شهر خود در حال گردش هستند و به دنبال بدبینی و ماجراجویی هستند. در حالی که توضیحی مانند این کاملاً با بسیاری از فیلم های کلاسیک آمریکایی در آن منطقه مطابقت دارد ، توصیف آن نیز اتفاق می افتد رایا مارتینفیلیپین قصه های سنی پیش می رود ، مرگ نینتندو. این فیلم در منابع فرهنگی پاپ آمریکایی جای خود را نشان می دهد ، اما همچنین یک طراوت اصلی است که باید روایتی کاملاً جهانی باشد. طرفدار نینتندو شرط لازم نیست ، اما مطمئناً صدمه ای نخواهد دید.

مرگ نینتندو دنبال پائولو (نوئل کومیا جونیور) ، کاچی (جان وینسنت سروویلا) ، گیلیگان (Jiggerfelip Sementilla) و میماو (کیم اوکندو) – تنها دختر گروه – زیرا گرمای تند تابستان در فیلیپین را پشت سر می گذارند. آنها روزهای خود را در وسواس بازی ها و بسکتبال نینتندو می گذرانند ، همه در حالی که با قطع برق در فوران آتشفشان در سطح شهر سروکار دارند. هرچند که برای اولین بار پائولو و میماو هر دو برای اولین بار دچار دلهره می شوند ، تابستان سعادتمندی این گروه نیز با آزمایش و سختی های بزرگ شدن مشخص می شود.

قدرتهای تحول آمیز نوستالژی

در راستای تلاش های اخیر مانند چیزهای غریبه و سوپر 8، دلتنگی در صندلی اتومبیل که صدای روایت فیلم را هدایت می کند ، یک صندلی جلو را می گیرد. و گرچه بسیاری از منابع به طور حتم پرواز بیشتری را برای مخاطبان فیلیپینی انجام می دهند ، مطمئناً زمینه مشترک زیادی برای بینندگان آمریکای شمالی نیز وجود دارد. از محبوبیت غالب بازی های کنسول نینتندو گرفته تا وضعیت خدایان مایکل جردننکات دلتنگی برای هرکسی که در آن دوره رشد کرده است سخت است.

Berlinale 2020: DEATH OF NINTENDO
منبع: جشنواره بین المللی فیلم برلین

و برخلاف بسیاری از فیلم هایی که صرفاً به خاطر سرگرمی از تصاویر دلتنگ شده سود می برند ، قرار گرفتن در آن مطمئناً احساس هدفمندی در مرگ نینتندو. مارتین از نوستالژی برای یادآوری بینندگان در مورد تکریم معصومیت و تخیل ، که فرار ذهن جمعی بزرگسالان (چه در زندگی واقعی و چه در فیلم) ادامه دارد ، استفاده می کند. دیدن پائولو و دوستانش وسواس بیش از 1990 در فرهنگ عامه ، این امکان را برای هر مخاطب بالغ فراهم می کند که بتواند آن احساسات امیدوارکننده را نیز تجربه کند. این تقریباً مصنوعی دوباره تجربه ای در عصر جوان را برای مخاطبان ایجاد می کند ، که به ماهیت تحول آمیز هم فیلم و هم سینما صحبت می کند.

ایجاد شخصیتی بالغ از کودکان

حتی بدون دانستن آن والری مارتینز جنبه های زیادی از زندگی شخصی وی را در فیلمنامه شامل شد ، مرگ نینتندو مطمئناً ذاتاً شخصی احساس می کنید. این حس وجود دارد که فیلمسازان قلب خود را به سمت مواد می گذارند ، و به نظر می رسد تفاوت های ظریف در همه چیز از گفتگوی فیلم گرفته تا طراحی مجموعه آن ، از مکانی عمیق تر به وجود آمده است. و در نتیجه آمدن از چنین مکان شخصی ، ما به شخصیت های کودکانی پایان می دهیم که به نوعی تجسمی از بلوغ خاصی دارند ، اما هنوز هم برای سن مشخص شده خود رفتار مناسب دارند.

Berlinale 2020: DEATH OF NINTENDO
منبع: جشنواره بین المللی فیلم برلین

اشتباه نکنید ، بچه ها هنوز بچه هستند ، اما پاسخ آنها به سختی پاسخی است که باعث نمی شود آنها را در کاریکاتورهایی که قبلاً در اکثر قصه های سنی از آنها می دیدیم ، کنار بگذاریم. آنها به روشی پاسخ می دهند که احتمالاً تصور می کنیم در آن سن پاسخ داده باشیم ، با شعف و اندیشه ، اما از نظر ظاهری زودرس خیلی مصنوعی نیستیم. این یک فیلم منحصر به فرد نیست که بتواند این مکان شیرین را هم با مجری های مادی و هم برای بزرگسالانش بدست آورد ، اما این کار دشوار است و به دور از بازی نیست. Kudos مطمئنا می رود مارتینزتوجه به جزئیات و همچنین بازیگران جوان با استعداد غیرقانونی فیلم.

افکار نهایی

با اينكه مرگ نینتندو ممکن است ابتکاری ترین اثر فیلم سازی نباشد ، اما با وجود پایبندی به نواحی بسیار آشنا روایت عصر آینده ، می تواند نقطه کانونی از الهام را پیدا کند. داشتن مارتین و مارتینز تزریق این ژانر با یک پیچیدگی فرهنگی و شخصی منجر به یک تجربه سینمایی واقعاً بی نظیر شده است. این فیلم آرزو نمی کند که هرگونه سقف خلاق را بشکند ، اما در جعبه ماسه ای خلاق خود کاملاً خوب است.

همچنین ببینید

COUNTDOWN: یک برنامه Gimmick ارزش نصب ندارد

Death of Nintendo را تماشا کنید

آیا محتوا مانند این برای شما اهمیت دارد؟


یک حامی شوید و از روزنامه نگاری فیلم حمایت کنید. یک تجربه خواندن بدون آگهی ، دسترسی به ضبط های صوتی مقالات ما و دسترسی اختصاصی به هدایا ، به انجمن ما در Discord و موارد دیگر بپیوندید.

همین الان ملحق شوید، همین الان بپیوندید!

ویلسون کوونگ

ویلسون کوونگ

ویلسون علاقه مندان سینمایی است که در خارج از تورنتو ، کانادا مستقر است. او با نوشتن افکار تصادفی درباره سینما در اینترنت ، از شغل روزانه خود فرار می کند. اگرچه او از مدتها پیش سینمای هنگ کنگ را نشان می دهد ، اما خود را به طور کلی طرفدار سینمای آسیا می داند. او از سال 2005 همه ساله در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو شرکت می کند و بیشتر آثار وی را می توان در وب سایت وی مشاهده کرد: www.throwdown815.com.