دادگاه: شاهکار Orson Welles (دیگر) شاهکار فراموش شده

از داوینچی صفحه نمایش نقره گرفته تا چهره پل میسون کالیفرنیا وین ، زندگی اورسون ولز داستانی بود همه ” هنگامی که فقط به حواشی موجودیت او نگاه می کنیم ، ماجرای نزول یک انسان از رسوایی سینما را به چهره دیگری در جریان بی پایان تلویزیون اواخر شب می دهیم.

اما جوهر زندگی او بسیار بیشتر از این بود. نبوغ او بسیار فراتر از آن گسترش یافته است همشهری کین جابجایی به زیرزمین جنایی مکزیک با لمس شر، سالنامه ها شکسپیر با شبانه ها در شبو دنیای باطنی جعل هنر با F برای جعلی است.

هرگز معلوم نیست که خودکشی است ، ولز همیشه هدف این بود که مرزهای سینما را تحت فشار قرار دهد. این تمایل ماسوکسیستی برای حمل بار غرق پیشرفت و نوآوری بر روی شانه های خود ، اغلب منجر به آثار درخشان هنری می شد ، در حالی که همزمان شهرت خود را گلایه می کرد. بدین ترتیب ، فیلم های او فراموش شد.

اما با تجدید علاقه اخیر در آثار او ، بیشتر و بیشتر این گنجینه نبوغ را که در درون منجنیق های گمنام استراحت می کند ، غارت کرده اند. و در این گنجینه ، فیلم او در سال 1962 آزمایشی با درخشش های سورئالیستی و کابوس که به شدت واضح است از فیلمبرداری قبلاً متنوع او.

کافکا روی صفحه

زندگی خلاقانه اورسون ولز و فرانتس کافکا، شباهتی از شباهت را به اشتراک بگذارید. یکی فیلمساز و دیگری نویسنده ، هر دو آثار نمونه ای از دوره های مربوطه خود را به نمایش می گذارند. و متأسفانه ، از وسعت نبوغ آنها فقط پس از گذشت ، قدردانی شد ، مانند داستان بسیاری از هنرمندان بزرگ. شاید ولز کمی از خودش را دید کافکا وقتی او وظیفه خود را برای اقتباس از آثار خود با فیلم گرفت ، اما قبل از اینکه خود فیلم را مورد بررسی قرار دهیم ، ضروری است که ما یک درک اساسی از فرانتس کافکا و مشخصه آثار او.

شکل هنری سورئالیسم مربوط به روشن کردن تاریک ترین نقاط آگاهی ما است و از آنچه می خواهیم ناآگاهانه سرکوب کنیم ، پرده برداری می کند. خواه این امیدها و رؤیاهای خفته ما باشد یا ترسها ، گناهان و انزجار خودمان. کافکا ، زندگی او با سوءاستفاده و افسردگی متلاشی شد ، از سورئالیسم به امید دستیابی به دومی این دو استفاده کرد. آزمایشی است کافکا تلاش برای ساختن داستانی که با این ترس های ناخودآگاه ، گناه و انزجار از خود بروز دهد ، در حالی که آن را با مضامین مربوط به ماهیت ظالمانه بوروکراسی پوشش می دهد.

The Trial: شاهکار Orson Welles (دیگر)
منبع: تصاویر Rialto / Studiocanal

این سوءظن بی نظیر سورئالیسم فضایی را بی نظیر و بی نظیر به وجود آورد که کلمه “سورئال” به خودی خود نتوانست احساسات احساسی را که داستانهایش برانگیخته اند ، در خود جای دهد. آنها را می توان فقط مطابق با هیچ کس توصیف کرد ، اما کافکا خودش بنابراین متولد شد ، اصطلاح کافکاسکه.

کافکاسکه چیست؟ خوب ، در حالی که تعداد زیادی از داستانهای سورئالیستی در آنچه ما می خواهیم “منطق رویایی” بازی کنند – منطقی عجیب و غریب و غیرمعمول در پشت رویاهای ما است که وقتی بیدار می شویم به هیچ وجه فهمیده نمی شود اما کاملاً طبیعی است وقتی در درون آنها زندگی می کنیم و قلمروهای سایه دار – کافکا داستان ها با منطق کابوس پخش می شوند. نه ، این نه هیولا و فانتاسم ها ، بلکه این مسئله است که هیچ آژانس زندگی خود را ندارید. وحشت از ناخواسته بودن در این ماشین بزرگ و سرکوبگر به نام هستی سکون است.

“شخص باید به دروغ گفتن درباره یوزف کی.”

Josef K. (آنتونی پرکینز) با درك در خانه خود بيدار مي شود. مردی با سیاه وارد ، بیضوی و سنگی می شود. قبل از اینکه تورنت سؤالات بر روی او باز شود ، ذهن او به سختی فرصت کافی برای سازگاری با رابط را می دهد. چرا این را فکر می کنید؟ چرا فکر می کنید؟ چرا…؟

ژوزف K. قبل از اینکه در مورد حضور خود متجاوز شوم ، سؤال کند ، عصبی به جواب هایش که زیر ذره “whys” می افتد ، می افتد. “چرا دستگیر می شوید.” مرد سیاهپوست پاسخ می دهد. از آن پس ، ژوزف K به جنون فرو می رود ، که باید بی سر و صدا از طریق مناظر ویرانی بیکران و دریاهای بی پایان بروکراسی سرگردان شود ، همه در تلاشند تا دلیل این موضوع را کشف کنند. چرا من در بازداشت هستم؟

ولز ضبط Kafkaesqueness از آزمایشی خیلی خوب با غرق کردن بیننده در یک فضای به ظاهر نامشهود و بیگانه. این که آیا این سبکهای متناقض از معماری ، عدم وجود یک لهجه متفق القول ، یا شخصیت های چند وجهی آن است ، ولز ما را به این باور می رساند که این داستان از دنیای ما نیست. اما جایی در جای خالی جایی که پارچه های فضا ، زمان و عقل ، زیر پوچی آن می چرخند.

The Trial: شاهکار Orson Welles (دیگر)
منبع: تصاویر Rialto / Studiocanal

گرچه فضای داخلی و بیرونی فیلم بی پایان به نظر می رسد ، اما هنوز هم می تواند بیننده را بسیار محرمانه جلوه دهد. از اینجا ، این احساس فوری فوری وجود دارد که داستان را به جلو سوق می دهد. و همینطور که ژوزف کی عمیق تر به دنیای دخمه پرپیچ و خم سفر می کند آزمایشی، شخصیت ها و موانعی که وی با آن روبرو می شود ، فقط باعث تقویت حس حس کلاستروفوبیا و فوریت می شود. به طوری که مهم نیست که او به کجا می رود ، همیشه شخصی خواهد بود که او را تماشا کند یا کسی که منتظر است تا او را دور کند.

تمام این تاکتیک های ناخوشایند که ولز بازگرداندن وی به خوبی غیرقابل توجیه است و بدون پایه و اساس قبلی ساخته شده است ، اما به عنوان داستان آشکار می شود که بیننده متوجه می شود که خود جوزف کی. کاملاً باور کنید که او واقعاً بی گناه است.

ما این موضوع را با تمایلات و تمایلات جنسی فراوان برای سر و صدا و پورنوگرافی می بینیم که همیشه از او پیروی می کنند و سریع او را از آنها دور می کنند. رابطه جنسی و گناه دو چیز است که به طور ذاتی در جامعه مدرن یا حداقل غربی پیوند دارد. او با حذف این جنبه از فیلم ، از آن استفاده می کند کافکا کشف گناه و انزجار از طریق خواسته های ناخودآگاه ما.

آنتونی پرکینز

آنتونی پرکینز متولد شد تا شخصیت هایی بازی کند که در پوست خود احساس ناراحتی نمی کنند. مشهورترین نقش او به عنوان نقش نورمن بیتس در آلفرد هیچکاک شاهکار تریلر روانی، دو سال قبل آزاد شد ، او انرژی آورد آزمایشی یادآور آن به نورمن بیتس است اما مشتق نیست. او با یوسف K. با یك مهربانی ، مطیع اما در عین حال عصبی ادعا بازی می كند.

همچنین ببینید

DAISIES: جسارت موج جدید چک
The Trial: شاهکار Orson Welles (دیگر)
منبع: تصاویر Rialto / Studiocanal

بهترین لحظه های او وقتی است که می کوشد واقعیت بی معنا و مفهومی را که سعی در پیمایش در آن دارد حس کند. صدا و لرزان ترسناک او با هاله های قدرتمند و قدرتمندی که وی به شدت سعی در بیرون کشیدن دارد متناقض است. دادن نکات و لایه های عملکردی وی. با همه چیز پرکینز هنگام به تصویر کشیدن ژوزف K. داستان را به ارمغان می آورد ، به راحتی می توان گفت که او یکی از بهترین قسمت های این فیلم است.

نتیجه گیری: دادگاه

با نگاهی دوباره به فیلمبرداری اورسون ولز، بین حماسه ها ، تریلرهای نوآر و کابوس های کافکاسکه ، یافتن نخی از شباهت یا یک حس ارتباط خاص بین همه فیلم های او دشوار است. تنها چیزی که آنها را به هم پیوند می دهد این است که همه آنها چقدر بلندپرواز بودند.

اورسون ولز همیشه هنر خود را اول ، پیش از سر استودیو ، یا تهیه کننده های مختلفی که تلاش های خلاقانه وی را رها کرده اند ، قرار دهید. آزمایشی یکی از این کوشش هایی است که باعث شکسته شدن شکاف ها شده است و به یک شهرت نائل شده است ، اما این یک فاجعه است که بسیاری دیگر وجود داشته اند که نادیده گرفته شده اند و یا مانده اند که پوسیده شوند و از بین بروند.

آیا شما قبلاً The Trial را دیده اید؟ آیا اورسون ولز شاهکارهای فراموش شده دیگری دارد؟ در قسمت نظرات پایین ما را آگاه کنید!


تماشای دادگاه

آیا محتوا مانند این برای شما اهمیت دارد؟


یک حامی شوید و از روزنامه نگاری فیلم حمایت کنید. یک تجربه خواندن بدون آگهی ، دسترسی به ضبط های صوتی مقالات ما و دسترسی اختصاصی به هدایا ، به انجمن ما در Discord و موارد دیگر بپیوندید.

همین الان ملحق شوید، همین الان بپیوندید!