جشنواره فیلم ونیز 2020: زمین ویران

اواخر کیارستمی پروتستان احمد بهرامی بازگشت با بیابان (داشه خاموش) ، یک درام مبهم به دنبال اوضاع و احوال یک کارخانه آجرچینی در وسط آب خیز کویر ایران.

جشنواره فیلم ونیز 2020: زمین ویران
منبع: جشنواره فیلم ونیز

به عنوان بخشی از هفتاد و هفتمین دوره جشنواره فیلم ونیز اوریزونتی ، و یکی از دو فیلم نمایندگی ایران در جشنواره ، بهرامی ویژگی دوم تیاو بیابان کشتی هایی با مضامین مشابه کلاس و نژاد. برخلاف استادش ، بهرامی بیشتر تمرکز خود را بر روی کلمات کلیدی قرار می دهد – احساس محسوس بی روح بودن در فیلم نفوذ می کند. شات در نسبت آکادمی توسط مسعود امینی تیرانی ، با پاششی از درجه بندی سیاه و سفید دانه دار در پس زمینه کارخانه شن و ماسه ، این فیلم لطف الله را دنبال می کند (علی باقری) سرپرست کارخانه که تمام تلاش خود را برای محافظت از سرور می کند (مهدیه نساج) ، زنی که مخفیانه خیال می کند.

تصویری پویا اما یکنواخت

بهرامی، که در سال 1970 قبل از هجوم انقلاب ایران متولد شد ، بیشتر دنبال یک تنور پس از انقلاب است ، زیرا او سیاسی را به داخلی ترین واحد خود تقلیل می دهد. بهرامی tale ادای احترام به پدرش ، کارگر یک کارخانه صنعتی است.

فلسفه پردازی رویایی به مراتب کمتر از آنچه در اینجا می بینیم وجود دارد کیارستمی فیلم ، هیچ یک از شخصیت های موجود در ‘بیابان’ به نظر می رسد که هر جایی برای فکر کردن به غیر از کار دارند ، زیرا یک آسیب اقتصادی اقتصادی زندگی آنها را تحت فشار قرار می دهد. به جای اعتماد به مکالمه سقراطی برای حمل روایت ، بهرامی فرهنگ لغت سینمایی بر سکون تمرکز دارد ، و فقط از طریق مکالمه های پیچیده یک رشته روایت گشاد را می بافد. در تقریباً یکنواختی اینرسی ، نیمه اول فیلم به نظر می رسد انگار به موقع گیر نکرده است ، با بسیاری از عکسهای وظایف کارخانه که تکرار می شوند و مکالمه ها اغلب به هم تکرار می شوند.

جشنواره فیلم ونیز 2020: زمین ویران
منبع: جشنواره فیلم ونیز

شبیه به پاول پاولیکوفسکیفیلم برنده اسکار 2018 جنگ سرد، در مورد دو عاشق تقسیم شده توسط پرده آهنین ، تاریکی قاب در بیابان بزرگترین کشش سینمایی است ، زیرا نسبتاً خالی از موسیقی متن است.

از نظر زبانشناسی ، این فیلم به معنای نمایش اختلاف قومی بین آجرکاران است زیرا گفتگو از فارسی ، به ترکی و کردی تغییر می کند. این عنصر خاص یک نیروی محرک در فیلم است ، اگرچه ممکن است برای یک سخنران ناآشنا با هیچ یک از ظرایف زبانها ، یک لایه کمتر دیده شود. گذشته از تصاویر ، معناشناسی شاید جالب ترین عنصر فیلم باشد.

نتیجه

در کل ، بهرامی از تروپهای معمولی موج جدید ایرانی فاصله می گیرد ‘بیابان’ یک احساس کاملا جدید و تلخ در صورت وجود ، طرح اولیه ‘بیابان’ یک نگرش جهانی است: اضطراب کار در زمان های سخت و ماندگاری عشقی که هرگز واقعاً از راه نمی رسد.

متأسفانه ، در حالی که بلندپروازانه است ، فیلم بیش از حد مانند یک قطعه سفت از هنر-سینمای معتبر احساس می شود تا بتواند کاملاً به یک روایت فریبنده نفوذ کند. سکانس ها در قاب 35 میلی متری کمی جابجا شده و ساخته شده اند که بسیار تنگ و کند است و نمی تواند هر نوع قرابت بین دو شخصیت اصلی را ردیابی کند. هنوز، بهرامی مهارت فنی را به نمایش می گذارد و فقط ممکن است یکی از نویسندگان برای تماشای آینده موج دوم ایران باشد.

همچنین مراجعه کنید

چاقوها را بیرون می کشد: لامپون مشکوک 1٪ ریان جانسون

شما چی فکر میکنید؟ آیا احمد بهرامی پتانسیل عباس کیارستمی بعدی را دارد؟ در قسمت نظرات پایین ما را آگاه کنید.

https://www.youtube.com/watch؟v=oUyvj13a0zE


Wasteland را تماشا کنید

آیا محتوایی از این دست برای شما مهم است؟


عضو شوید و از روزنامه نگاری فیلم حمایت کنید. قفل دسترسی به همه مقالات عالی فیلم استعلام را باز کنید. به جامعه ای از خوانندگان همفکر و علاقه مند به سینما بپیوندید – به اعضای خصوصی ما دسترسی پیدا کنید ، به فیلمسازان مستقل پاسخ دهید و موارد دیگر.

همین الان ملحق شوید، همین الان بپیوندید!

مونیک وینیو

مونیک وینیو

مونیک منتقد سینما با تمرکز بر سینمای خارجی است که هم اکنون دوره کارشناسی خود را در رشته روزنامه نگاری در تورنتو به پایان می رساند.