جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020: آخرین و اولین مردان ، آن با 13000 FT و DARK CITY BENEATH THE BEAT

از فریم یک ، پالت رنگی شیرین و شیرینی پزی TT The Artist’s شهر تاریک زیر بیت فوراً مناظر شما را به خود جلب می کند – و سپس موسیقی با شکوه شروع می شود. خواننده / رپر / تهیه کننده مستقر در بالتیمور با ساختن آثار هنری جذاب و پرتحرک و اولین مستند موسیقی خود ، یک حمله تند و تیز و کلیدوسکوپی به حواس ، غریبه نیست این که به زحمت واگرایی خرده فرهنگ موسیقی محبوب بالتیمور و مسائل اجتماعی معاصر را که از آنها سرپیچی و تجلیل می کنند ، ارج می نهد ، یک موفقیت بزرگ دیگر است.

مانند یک لیست پخش یوتیوب با ضرب و شتم که مخاطبان را به یک قلمرو زیرزمینی جدید از نوازندگان ، رقصندگان ، هنرمندان و صدها استعداد دیگر باز می کند ، شهر تاریک زیر بیت یک آتش بازی تمام عیار و بونافید از یک ویژگی است که به عنوان یک یادآوری ضروری از اهمیت هنر و فضاهای مشترکی که آنها برای روحیه اجتماعی و فردی جمعی ما دارند ، عمل می کند. ورود به زمان مناسب در این جهان متفرق ، به عنوان موضوعات داغ خشونت پلیس ، از دست دادن صداهای حاشیه ای و نیاز به همبستگی LGBTIQA + در خیابان های ما ، TT The Artist’s جشن داخلی ممکن است براساس بافت و درجه حرارت بالتیمور باشد ، اما همانطور که ایستاده است بدون سخنرانی یا جلب نظر مخاطبان ، مانند یک کلان جهان برای آمریکا عمل می کند ، بلکه باعث ایجاد وحدت در لحظه ای می شود که ما بیشترین نیاز را به آن داشته باشیم.

آخرین و آخرین مردان (جوهان جوهانسون)

جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020: آخرین و اولین مردان ، آن با 13000 FT و DARK CITY BENEATH THE BEAT
آخرین و مردان اول (2020) – منبع: جشنواره بین المللی فیلم ملبورن

به عنوان صدای دور از تیلدا سوینتون به آرامی مخاطبان بی گناه را از طریق سفر گسترده بشریت که از امروز آغاز می شود و در آینده ای بسیار دور از 2،000،000،000 AD به پایان می رسد ، هدایت می کند ، یک احساس روده ای متمایز و کنجکاو وجود دارد که آخرین و آخرین مردان اولین (و متأسفانه آخرین) فیلم از آهنگساز ایسلندی نیست جوهان جوهانسون ، بلکه یک گوهر کشف نشده ، مدفون شده از دهه 1970 است که اخیراً برای لذت معاصر ما احیا و ترمیم شده است. از ایده های علمی – تخیلی مغزی آن – کاملاً مبتنی بر Olaf Stapledon’s رمانی به همین نام در سال 1930 – برای آن دانه دانه ، عکاسی سیاه و سفید 16 میلی متری ، این نوع داستان علمی تخیلی و ابتدایی است که ژانر را در دهه های 1960 و 70 زندگی می کند ، این شعر دیداری و شنیداری احساس یک قطعه در کنار آن است دویدن خاموش، 2001: ادیسه فضایی و سولاریس در آمیختن دنیوی و آینده نگری پررنگ.

ایجاد همان سطح ناراحتی با صنعت کلاسیک و اغلب کپی شده وی سیکاریو نشانه، جوهانسون ساختار نحوی با مجسمه های سنگی عجیب و غریب با صدای پیش بینی شده از آینده مطابقت دارد (سوینتون) که در مورد انقراض نهایی زمین هشدار می دهد ، پس از چندین چرخه نابودی و احیای مجدد ، با تقابل های ناگفته اما واضح برای برخورد خود ما با آرماگدون ، خواه از طریق تغییرات آب و هوایی یا جنگ های ویرانگر ادامه داشته باشد. لحن صومعه ای ، که بینندگان را به آرامی به ریتم های هیپنوتیزمی خود کاهش می دهد ، با وجود زیبایی شناسی قدیمی ، با اهمیت جانبی بر روی مجسمه های برجسته ای که بیش از هر فریم از این تصنیف 70 ​​دقیقه ای احاطه شده است ، به سمت چیزی بسیار مدرن تر حرکت می کند.

فریبکارانه در طراحی ساده اما در جزئیات صمیمی آن بسیار پیچیده ، آخرین و اولین مردان یکی از بسیاری از فیلمهای این جشنواره است شهر تاریک زیر بیت، تا وقتی در داخل منشورهای تلویزیون خانگی یا لپ تاپ کوچک شد ، بخشی از قدرت جذاب خود را از دست بدهد ، جوهانسون امتیاز مسحورانه برای غرق شدن در یک اتاق غریبه و غریب در آینده ای جانبی و زمینی ساخته شده است که خیلی متفاوت از چشم اندازهای آزار دهنده ما نیست. این یک چشم انداز منفرد است ، که توسط یک هنرمند تعریف کننده دهه ساخته شده است که ما خیلی زود و به عنوان بیانیه جسورانه و خلاقانه از فراتر از آن از دست داده ایم. از هر نظر بسیار لعنتی است

آن در 13000 فوت (Kazik Radwanski)

جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020: آخرین و اولین مردان ، آن با 13000 FT و DARK CITY BENEATH THE BEAT
Anne at 13،000 ft (2020) – منبع: جشنواره بین المللی فیلم ملبورن

هنگامی که ما برای اولین بار با معلم عنوان در مرکز ملاقات می کنیم Kazik Radwanski’s آن در 13000 فوت، زندگی او در یک سقوط آزاد آزاد است – در این مرحله او یک غواصی در غواصی آسمان ایجاد می کند. استعاره اساسی که این را حمل می کند کاساوتالهام گرفته از درام mumblecore کانادا کاملاً ظریف نیست ، اما هیچ جنبه ای از آن (یک متعهد دراگ کمبل) واقعیت دیوانه وار این پروفایل روانشناختی زودگذر با شدت فیلم ترسناک آهسته سوز حباب می زند ، زیرا مخاطبان و اطرافیان مراقب مهد کودک در انتظار ترکیدن حباب اجتناب ناپذیر هستند ، تا در نهایت مشکلات بهداشت روانی آن به طور کامل خودش و همه اطرافش را در بر بگیرد. .

همچنین مراجعه کنید

من می دانم این خیلی واقعی است: فاجعه تجربه آمریکا

هنگامی که مراسم عروسی یک دوست قدیمی منجر به جذب آن به سرگرمی غیر معمول غواصی آسمان و یک شریک جدید بالقوه در قالب مت می شود (نیروانا گروه نمایش مت جانسون) ، به نظر می رسد که سیر نزولی وی ممکن است به سمت مسیر قاطع تری متمرکز شود ، اما آینه ای است Cassavettes ‘ زنی تحت تأثیر در هر دو سبک و داستان (ساختار بیضوی و گفتگوی سنگین بداهه گویی شامل) ، رادوانسکی فیلمنامه شل تنها یک عکس فوری را در یک موجود بدبخت ثبت می کند ، دوربین را برای تنش نزدیک نگه می دارد اما پوچ بودن کمیک یا کاتارسیس اعلام نشده فیلم فوق را فراموش می کند. ناراحت کننده اما هرگز راضی کننده نیست ، این یک تجربه تماشای دشوار است که مملو از ایده هایی است که هرگز دلیلی را بیان نمی کنند که چرا ما فقط این فصل از زندگی او را می بینیم ، یک عمل میانی که دارای یک قطعنامه نیست – هرچند غیرمتعارف باشد.

آیا هیچ یک از این فیلم های جشنواره آینده به شما علاقه مند هستند؟ به ما در کامنت ها اطلاع دهید!

https://www.youtube.com/watch؟v=JpJA22CvY5g

MIFF 2020 دیجیتال می شود و سینما را به خانه های ما می آورد

من فکر می کنم همه ما می توانیم توافق کنیم که ، تاکنون ، 2020 یک چیز کلی بوده است.

یک مصدوم ویروس کرونا رفتن به سینما است و چون یک جشنواره فیلم کاملاً به آن وابسته است ، من به این دلیل استعفا دادم که MIFF امسال اتفاق نمی افتد. با این حال ، MIFF قصد نداشت ما را از فیلم های جدید ، کوتاه و Q & As محروم کند و برای سال 2020 آنها با جشنواره خود کاملاً دیجیتالی شدند.

آنچه در جامعه و تجربه سینما کمبود آن بیش از آنکه با فیلم ها جبران شود. من چهار مورد از موارد مورد علاقه خود را برای نوشتن در زیر انتخاب کرده ام.

با تشکر فراوان از MIFF برای سازگاری و تغییر برای مقابله با این بحران ، و اینجاست که سال آینده دوباره با هم در سینما فیلم می بینیم.

MIFF 2020 دیجیتال می شود و سینما را به خانه های ما می آورد
اولین گاو (2019) – منبع: A24

گاو اول

فیلم کامل قرنطینه ای. نود درصد از گاو اول در فضای باز انجام می شود ، گاهی اوقات در دنیای شلوغ قلعه ، اما بیشتر در تکه های خالی یک جهان آرام. آیا در مورد قفل شدن و محدودیت رفت و آمد در خیابان کمی استرس دارید؟ گاو اول یک فیلم عالی است که باید کمی تماشا کنید و دور شوید.

این داستان کوکی است (جو ماگارو) و کینگ لو (اوریون لی) ، دو نفر در بیابان آمریکا که یکدیگر را پیدا می کنند و سریع دوست می شوند. هنگامی که فرماندار قلعه محلی گاو را آورد (بنابراین او می تواند شیر را در چای خود داشته باشد) ، آنها با تهیه و فروش کیک به دام و شکارچیانی که گوشه گوشه آنها را پر می کنند ، طرحی را برای استفاده از شیر برای اهداف خود ترسیم می کنند. زمین.

گاو اول فیلمی درباره دوستی و غذا است. این درمورد قدرت غذا است که می تواند ما را به خانه ای دور دور برگرداند و اینکه چگونه ما را متحد می کند. دوستی اصلی بین کوکی و کینگ لو چیزی است که شاید در ابتدا وابستگی متقابل به عنوان راهی برای زنده ماندن در یک منطقه سخت ایجاد شده باشد که به تدریج به تصویری بسیار شیرین از دو دوست تبدیل می شود که به دنبال یکدیگر هستند و سعی می کنند راه خود را پیدا کنند.

Sweet در واقع توصیف بسیار خوبی از کل این فیلم خواهد بود. کوکی برای دنیایی که در آن قرار دارد بسیار مهربان و خالص است و تماشای او که در محاصره خاک و خشونت است ، به سادگی در تهیه کیک با دوستش احساس رضایت می کند.

اولین گاو فیلمی لذت بخش است که به آرامی اما هدفمند حرکت می کند. این شما را به دنیای خود می کشاند ، حباب کوچکی را ایجاد می کند که به دور از فشارها و وحشت های سال 2020 ایجاد می شود ، در عین حال موفق می شود اظهاراتی در مورد تولد آمریکا و شکاف طبقاتی همه جا در بین داشته ها و ندارها ارائه دهد.

کلی ریخاردفیلم خواستار تماشای آن با دوستان و کیک است ، ترجیحاً خانگی. همانطور که مادرم می گوید ، بسیار دوست داشتنی است.

MIFF 2020 دیجیتال می شود و سینما را به خانه های ما می آورد
خرس سیاه (2020) – منبع: Momentum Pictures

خرس سیاه

اوبری پلازا به عنوان یک بازیگر دراماتیک اعتبار کافی را کسب نمی کند ، و امیدوارم ، خرس سیاه به تغییر آن کمک می کند. این فیلم ، که در آن یک کارگردان سینما می خواهد با یک زن و شوهر درگیر در جنگل بماند ، ویترین واقعی دامنه نمایش اوست زیرا او در نقش کمدی مرده ای که ما او را می شناسیم بازی می کند ، اما همچنین رگه هایی از تاریکی بی رحمانه را نشان می دهد.

خرس سیاه خود در دو قسمت گفته می شود. اولی دارد پلازامدیرعامل با یک زوج متاهل از همه چیز دور می شود که به نظر نمی رسد بدون گفتگو درگیر یک گفتگوی ساده از یک مکالمه ساده عبور کند. حضور او اوضاع را بدتر می کند تا اینکه یک شب مشروبات الکلی و بحث و گفتگو به یک مسابقه فریاد کشیده می شود.

قسمت دوم همه چیز را مجدداً ترکیب می کند و می دهد پلازا یک ویترین برای اینکه واقعا بازیگرانش را بکارد من به جزئیات بیشتر در مورد این قسمت دوم نمی پردازم که بهترین حالت آن است که کور شده و پاهای خود را هنگام رفتن پیدا کنید ، اما پلازا الکتریکی است که در آن بازی می کند و با عصبانیت بسیار هیجان انگیز است.

این فیلم ، برای من ، آوریل لودگیت را به عنوان برنامه اصلی من کشت پلازا مرجع و من را از دیدن اینکه او چه نقش های نمایشی در آینده دارد هیجان زده می کند.

MIFF 2020 دیجیتال می شود و سینما را به خانه های ما می آورد
مراسم تدفین دولتی (2019) – منبع: Mubi

تشییع جنازه ایالتی

این یکی ممکن است برای همه مناسب نباشد. این قطعاً یکی از هم خانه های من بود که نمی خواستند به من بپیوندند. حدس می زنم که زمین من بیش از دو ساعت از زمان پخش نشده مراسم تشییع جنازه استالین برای آنها به اندازه من جذاب نبوده است.

فیلم توسط سرگئی لوزنیتسا تصاویر بازسازی شده از سراسر اتحاد جماهیر شوروی را در دوره ای در اطراف مراسم تشییع جنازه دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی ، یوزف استالین ارائه می دهد. تنها روایت از هر نوع مربوط به مداحی های طولانی و پر زرق و برق است که برای شهروندان از سراسر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی پخش می شود.

باورنکردنی ترین جنبه این فیلم مقیاس است. در هر لحظه بسیاری از مردم بر روی صفحه نمایش جمع شده اند و همه برای قاتل دسته جمعی که عصبانیت آنها هر لحظه می تواند بر آنها خسته شود ، ناراحت هستند.

یک کپسول زمانی از یک لحظه عجیب در تاریخ ، تشییع جنازه ایالتی نگاهی اجمالی به دنیای فرقه ای از شخصیت است که به طور باورنکردنی بیگانه و در عین حال کاملاً آشنا به نظر می رسد.

MIFF 2020 دیجیتال می شود و سینما را به خانه های ما می آورد
Rose Plays Julie (2019) – منبع: Desperate Optimists

رز جولی را بازی می کند

در این فیلم از جو لاتون و کریستین مالوی، گل سرخ (آن اسکلی) به جستجوی مادر متولدش می رود ، الن بازیگر زن را پیدا می کند (اورلا برادی) ، و یک افشاگری تکان دهنده در مورد پدر بیولوژیکی او. او برای نزدیک شدن به او شخصیت جولی را بازی می کند ، بازیگر جوانی که برای یک نقش تحقیق می کند.

همچنین مراجعه کنید

جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020: مصاحبه با دیوید اوسیت ، مدیر MAYOR

رز بازی جولی یک تریلر آهسته سوز در مورد تعلق و ابتکار مردان شرور است. اسکلی یک مجری مغناطیسی است که بسیاری از صحنه ها را با رواقی و سکوت لنگر می اندازد که هم خفقان آور است و هم فریبنده. برادی در کل نیز عالی است اما در طی یک سخنرانی اوج به اوج می رسد و دوربین هرگز خیالش راحت نمی شود زیرا او با یکی از بدترین لحظات زندگی خود روبرو می شود.

یک حس وحشت ناخوشایند وجود دارد زیرا این فیلم آموزش دامپزشکی رز را با جزئیات گاهی اوقات بیش از حد بلکه در تعاملات او با پدر بیولوژیکی ناشناخته اش نشان می دهد ، با جذابیت snake-y توسط آیدن جیلن.

رز جولی را بازی می کند یک فیلم سرد و پر از احساسات تاریک و سکوت های طولانی است ، اما در آن مکان های تاریک نور و گرما می یابد و توسط دو بازی کاملاً برجسته هدایت می شود.

نتیجه گیری – MIFF 2020

برای اینکه به تجربه معمول MIFF خود ادامه دهم ، سعی کردم طیف گسترده ای از فیلم ها را برای تماشای با تن ، موضوع ، نمایندگی و ژانرهای مختلف انتخاب کنم. آنچه در جشنواره امسال بیشترین لذت را داشت این بود که بتوانم آن را با همسران و همسرم که معمولاً برای چند فیلم به من می پیوندند ، تقسیم کنم ، اما هرگز نمی توانند به میزان دیوانگی سینما که در طول جشنواره تحت آن قرار می گیرم ، متعهد شوم.

معرفی مردم به فیلم هایی که آنها را از منطقه راحتی خود خارج می کند یا دیدگاه های آنها را به چالش می کشد چیزی است که یک جشنواره فیلم باید در مورد آن باشد و داشتن MIFF در خانه امسال دستیابی به این امر را برای من بسیار آسان کرده است. نکات برجسته فوق همه تجربه های خارق العاده و شگفت انگیزی برای به اشتراک گذاشتن با افرادی بود که احتمالاً معمولاً نگاه دوم به آنها نمی انداختند.

امیدوارم ، احتمالاً ، به طور قطع ، MIFF سال آینده به شهر برگردد و من بتوانم با یک لیوان شراب در یک سینمای بسته خارج شوم. و شاید شاید بتوانم چند دوستدار جدید MIFF را با خودم بیاورم.

آیا این فیلم ها از MIFF جزو موارد مورد علاقه شما بودند؟ لطفاً در توضیحات زیر به ما اطلاع دهید!

آیا محتوایی از این دست برای شما مهم است؟


عضو شوید و از روزنامه نگاری فیلم حمایت کنید. دسترسی به همه مقالات عالی فیلم پرس و جو را باز کنید. به جامعه ای از خوانندگان همفکر و علاقه مند به سینما بپیوندید – به اعضای خصوصی ما دسترسی پیدا کنید ، به فیلمسازان مستقل پاسخ دهید و موارد دیگر.

همین الان ملحق شوید، همین الان بپیوندید!

جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020: مصاحبه با دیوید اوسیت ، مدیر MAYOR

با هر دیگ بخار مشت خورده در داخل روبرو می شوید شین بلکفیلم شناسی شامبولیک ، دیوید اوسیتمستندی چشم نواز اما اساسی شهردار ، از کریسمس آغاز می شود. جایی که سیاه از فصل های جشن و سرشار از تزئینات به عنوان پس زمینه تزئینی برای داستان های پلیس سوزاننده و چشم خصوصی استفاده می کند ، اوسیتزیبایی شناسی مقدماتی گرم ، به آرامی مخاطبان بی خبر را به رام الله ، پایتخت واقعی فلسطین شبان می دهد. در این شهر یک مطالعه شخصیت عالی ایجاد می شود موسی حدید ، شهردار کوشا این شهر مترقی توضیح نمی دهد که چگونه می توان از یک تصویر معاصر از کرانه باختری انتظار داشت ، یکی از بسیاری از شگفتی های بسیار راضی کننده که در این وصیت نامه تکان دهنده برای فرد سخت کوش وجود دارد. چه شما فیلمساز باشید و چه سوژه عنوانی.

با كنترل واضح لحن كه در بوروكراسی كابوس وار كمرنگ تركیكدی و حیله گر كافكا حرکت می کند ، اوسیتدوربین رونده ما را به داخل دعوت می کند حدیدقلمروهای سیاسی و داخلی متناقض ، که از اختلافات مربوط به بلیط پارکینگ به جنگ مسلحانه اسرائیل در مرزهای متعارض رام الله افزایش می یابد ، شهردار برای کشف جنبه اصلی فلسطین که بندرت در غرب منعکس نمی شود ، شخصیت متعارض و مرکزی آن را استخراج می کند. به عنوان یکی از فیلم های برنامه ریزی شده در جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 68½ ، این فرصت را داشتم که با کارگردان فیلم صحبت کنم شهردار ، دیوید اوسیت درباره شروع این مستند ، شعبده بازی با لحن کمدی به سبک کافکا ، روش او برای تیراندازی به شهر رام الله و نحوه برخورد او با موضوعات فیلم.

این الکس لاینز برای استعلام فیلم است. چطور شد شهردار به عنوان یک پروژه برای شما شروع می شود؟

دیوید اوسیت: من زمان زیادی را برای کار در خاورمیانه و خارج از آن گذرانده بودم و قبل از اینکه فیلم را بسازم ، در یک زمینه کاملاً متفاوت کار می کردم. همانطور که به فیلم علاقه مند شدم و شروع به تدوین می کردم ، در حال تدوین مستندی از کارگردان فلسطینی به نام بودم مهند یعقوبی نامیده می شود خارج از قاب من در رام الله مشغول تدوین فیلم بودم و چند سالی بود که آنجا نبوده ام و واقعاً من را وادار کرده است که به نظر من تغییر شهری از چند سالی که من آنجا بوده ام ، بوده است. ناگهان بارها و کلوپ های شبانه هیپستر و Wi-Fi عمومی نامحدود و نمایندگی جگوار وجود داشت. فقط به یاد دارم که با خودم فکر کردم ، اوه ، این بسیار تعجب آور است و من مدتی را در این نقطه در خاورمیانه گذرانده بودم ، اما در بزرگ شدن یک آمریکایی ، هنوز نمی توانم راه ارائه خاورمیانه را متزلزل کنم به ما از طریق فرهنگ عامه به عنوان یکپارچه ، به عنوان یک محیط تک بعدی.

و رام الله واقعاً برای من غافلگیر شد ، حتی با وجود اینکه من این تجربه را داشتم. بنابراین من این موضوع را شیفته خود کردم اما واقعاً در این زمینه کاری نکردم. من به خانه آمدم و مهند سرانجام به نیویورک آمد ، جایی که من در آن زندگی می کنم و فیلمی را که وی کارگردانی کرد نمایش دادیم. در حالی که او نزد من می ماند ، به یاد دارم که فقط از روی کنجکاوی از او س askingال کردم که شهردار رام الله چگونه است و پاسخ او بسیار ساده بود: اوه ، او مسیحی است ، بسیار کاریزماتیک است ، بسیار بامزه است ، او تمام وقت بخار می کند و من برادرش را بشناس

بلافاصله چرخ ها در ذهنم چرخیدند و فکر کردند که شغل او چگونه است ، من تعجب می کنم که گردش کلی او از نظر شغل و مسئولیت برای تلاش برای اداره یک شهر بدون کشور چگونه است. پس از آن ، من ناامیدانه می خواستم با او ملاقات کنم و سو very ظن بسیار محرمانه اما محکمی داشتم که می تواند یک فیلم واقعا قابل توجه در جایی از شهرداری رام الله وجود داشته باشد. از آنجایی که من از طریق برادرش تماسی داشتم ، فهمیدم که من از شهردار شروع می کنم ، از بالا شروع می کنم اما بعد وقتی ملاقات کردم موسی، من بلافاصله می توانم بفهمم که او کانال مناسبی برای بیان این داستان بود.

می توانید در مورد ملاقات با موسی حدید برای اولین بار و چگونگی رابطه شما در طول فیلمبرداری فیلم بگویید؟

دیوید اوسیت: به یاد دارم که کاملاً واضح بود که ابتدا وارد دفتر کار او می شدم ، من دوربین نداشتم و فقط آنجا بودم که با او ملاقات کردم و صحبت کردم و درباره ایده فیلم به او گفتم. او در آن زمان که من وارد شدم با یک تماس تلفنی تماس گرفت و او با یکی از رای دهندگان خود صحبت می کرد و زبان عربی من در آن زمان هنوز بسیار زنگ زده بود ، اما من حداقل می توانستم بیشتر مکالمه را انتخاب کنم. این اساساً چیزی شبیه این بود ، هی مرد ، من هزار بار به شما گفته ام ، آنجا پارک نکنید و بلیط پارک نخواهید گرفت و مجبورید که در این مورد با من تماس بگیرید! به یاد دارم که آن تماس تلفنی را شنیدم و فقط با خودم فکر کردم ، این دقیقاً همان چیزی است که من به آن علاقه دارم.

عناصر کلیدی شهردار بودن در مجاورت این درگیری گسترده ژئوپلیتیکی که برای دهه ها اشتباه گرفته شده و ادامه دارد ، موضوعی که عموماً از طریق تراژدی ، از طریق درد آشکار به تصویر کشیده می شود و گرچه این موارد معتبر هستند ، اما سایر موارد معتبر انسانیت مردم و تاب آوری ، و من هرگز تصویری از آن را ندیده ام. من واقعاً هیجان زده بودم که به این فکر می کردم که اگر بتوانم تقریباً یک مستند کمدی بسازم ، به هیچکس نخندم ، اما به شوخ طبعی و پوچ بودن اوضاع بپردازم و این نقطه ارتباط مخاطب باشد.

جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020: مصاحبه با دیوید اوسیت ، مدیر MAYOR
منبع: جشنواره بین المللی فیلم ملبورن

وقتی صحبت از کمدی یا تراژیکدی فیلم می شود ، باید بگویم آیا لحنی بود که از ابتدا برنامه ریزی شده بود ، یا چیزی بود که هنگام فیلمبرداری یا در مرحله تدوین پیدا کردید؟

دیوید اوسیت: صادقانه بگویم ، من نوعی آن را برنامه ریزی کردم – نه برنامه ریزی شده ، اما پیش بینی می کردم که بتوانم یک فیلم خنده دار یا فیلمی با شوخ طبعی بسازم. من اغلب صحنه هایی را فیلم می گیرم که به آنها فکر می کنم ، خوب ، آیا اینجا چیز طنز وجود دارد؟ آیا عناصری از بوروکراسی وجود دارد که طنز آمیز باشد؟ این حسی است که من از همان اوایل احساس کردم ، یکی از اولین سکانس هایی که فیلمبرداری کردم این بود که افراد فیلم در حال گفتگو در مورد چگونگی انجام یک فلش اوباش برای مراسم روشنایی درخت کریسمس در مرکز شهر و درجه عمیق آن هستند. همانطور که در آن زمان احساس می کردم ، از مراقبت و برنامه ریزی که به این منظور انجام می شود ، یک چیز ساده و احمقانه حیرت انگیز و تقریباً لمس کننده بود.

این همان چیزی است که طنز فیلم برای من ایجاد می کند ، اجازه دادن به شما برای خندیدن است زیرا می فهمید که این شهردار فردی با وقار و شخصیت باورنکردنی است و شرایط اطراف او دائماً تلاش می کند تا او را از این شغل محروم کند و همه این چالش هایی که او با آن روبرو است ، خواه اشغال شهر باشد یا توانایی برگزاری جشنواره کریسمس که در یک مدار قرار گرفته است ، نشان دهنده نابرابری این چالش است و وحشت آن را حتی به طور م effectivelyثرتر از نظر من نشان می دهد ، نه فقط تمرکز بر خود شغل. این یک چیز متضاد است ، آنقدر در تضاد با هر چیز دیگری است که هر شهردار دیگری باید با آن کنار بیاید ، این یک نوع تکان دهنده است.

چیزی که من هنگام تماشای فیلم شما متوجه شدم این است که رویکرد شما نسبت به سوژه ها و محیط پیرامون شما کاملاً ملایم و طبیعی است ، هیچ وقت احساس نمی کرد که من دارم می بینم که یک خارجی فقط به رام الله می آید و فقط دوربین آنها را پایین می آورد ، از دید شما ، احساس شما چیست شما به این سطح از طبیعت گرایی رسیده اید و آیا این عامل مهمی در فیلم سازی شماست؟

دیوید اوسیت: از اینکه این حرف را زدید متشکرم زیرا می گویم مهمترین عامل برای من است. من به شدت به مردم نیاز داشتم تا درک کنند که من در کنار آنها هستم. من در کنار آنها با دوربین بودم و در نتیجه با توانایی قصه پردازی عجین شده ام ، اما اطمینان حاصل کردم که با هر فرد مجردی که در فیلم حضور پیدا کند رابطه برقرار خواهم کرد. این به ویژه برای موسی. من واقعاً دیدم موسی به عنوان یک همکار فیلم با من ، اغلب با او صحبت می کنم. من واقعاً وقتی صحبت از این نوع فیلم ها می شود ، این اصل فیلم “پرواز روی دیوار” را رد می کنم ، زیرا این بدان معنی است که من فقط در حال حاضر شدن هستم و تظاهر می کنم که آنجا نیستم. من فقط فکر می کنم که غیرعادیانه است ، البته ، من آنجا هستم.

من یک دوربین دارم ، بنابراین یک پویایی قدرت وجود دارد – من آمریکایی هستم ، پس چرا در غیر این صورت من در این اتاق هستم ، به غیر از این واقعیت که من یک دوربین داشتم و به من اعتماد شده ام. بنابراین اگر به من اعتماد می شود ، پس باید این اعتماد را کسب کنم. واقعاً احساس می کنم مثل اینکه با هرکسی که فیلمبرداری می کردم دوست شده ام و با آنها درباره کارهایی که انجام می دهم صحبت می کنم و به آنها می گویم چرا فیلم را می سازم و علاقه مندم که کارهای آنها چیست. من همچنین واقعاً تلاش می کنم ، فقط از این منظر که چگونه مطمئن شوم می توانم همه چیز را با موفقیت فیلمبرداری کنم و چیزهایی را که می خواهم بدست آورم ، تلاش عظیمی کردم تا اطمینان حاصل کنم که همیشه حضور مثبت دارم.

من هرگز دوربین را پایین نمی آورم ، به همه لبخند می زنم ، با مردم مهربان خواهم بود. من سعی کردم اطمینان حاصل کنم که مردم واقعاً مرا می خواستند که کاملاً اساسی به نظر می رسد ، اما فکر می کنم این برخلاف برخی از دگم های عجیب و غریب باشد ، جایی که در سالنامه کتاب های مستند فیلم سازی مدفون شده است و از این کار ناراحت هستم زیرا من به مردم علاقه مندم نبینید که چگونه می توانم ایده انسان بودن را رد کنم در حالی که به مردم علاقه دارم.

جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020: مصاحبه با دیوید اوسیت ، مدیر MAYOR
منبع: جشنواره بین المللی فیلم ملبورن

آیا می توانید در مورد رویکرد خود نسبت به فیلمبرداری فیلم صحبت کنید؟ از نظر بصری کاملاً چشمگیر است و همانطور که اطمینان دارم از آن آگاه هستید ، سزاوار برخورد تئاتری است.

دیوید اوسیت: متشکرم. من هنگام شروع فیلمبرداری سعی کردم چند قانون برای خودم تنظیم کنم و واقعاً هرگز فکر نمی کردم که کل فیلم را فیلمبرداری کنم ، فکر می کنم در یک دنیای جادویی ، تصور می کردم که می توانم پول جمع کنم و مانند یک استخدام کنم فیلمبردار عالی و فقط این کار را انجام دهید. اما من همیشه به دلیل ضرورت مالی به تیراندازی رسیده ام و از آن لذت می برم اما با این فیلم از همان اوایل با خودم فکر می کردم با همه چیزهایی که اینجا فیلمبرداری می کنم ، می خواهم این احساس متفاوت از دوربین متزلزل باشد ، کاری با هندی کم که سینمای این منطقه را تحت تعقیب خود قرار می دهد ، نه سینمای این منطقه بلکه سینمای ساخته شده توسط غربی ها در این منطقه.

من می خواستم این فیلم بیش از آن احساس وحشتناکی باشد که همراه با فیلم هایی است که در جنوب جهانی اتفاق می افتد ، متداول کننده باشد ، شما فقط به سختی اینجا هستید و کارگردان بیشتر از اینکه به شما یک ترکیب بندی نشان دهد یا به شما محل. من واقعاً می خواستم هر کاری که ممکن است انجام دهم تا نوع دیگری از تصویر را به نمایش بگذارم. این همان چیزی بود که کل فیلم در مورد آن بود و این همان چیزی بود که من را به سمت رام الله سوق داد ، فیلمبرداری باید همان موسیقی را منعکس کند.

این چیز دیگری بود ، من احساس کردم که من باید منعکس کنم که چقدر شهر برای مردم غیر منتظره است وقتی آنها برای اولین بار می نشینند و آن را تماشا می کنند. بنابراین باید متفاوت از تصاویری که از فلسطین دیده اید به نظر می رسید و همچنین باید متفاوت از صدا به نظر برسد ، من واقعاً توجه زیادی به انتخاب موسیقی برای این منظور کردم.

معرفی شما بلافاصله شما را به خود جلب می کند ، بلافاصله شما را به کشتی سوق می دهد.

دیوید اوسیت: به نظر من مقدمه بسیار خنده دار است زیرا به نظر من ناسازگار است. وقتی سعی می کنم کلاه فیلمسازم را بردارم و فیلم را به عنوان یک مخاطب تماشا می کنم ، چه در اتاق تدوین و چه در جشنواره ها ، من افتتاحیه را تماشا می کنم و خودم را خنده می گیرم زیرا بسیار زیبا و حماسی است – سپس یک عکس از یک Popeye وجود دارد. من از این اختلاف لذت می برم ، فکر می کنم از همان جایی است که طنز در فیلم شروع می شود.

جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020: مصاحبه با دیوید اوسیت ، مدیر MAYOR
منبع: جشنواره بین المللی فیلم ملبورن

من فکر می کنم شما مخاطبان را به شدت تحت مراقبت قرار می دهید زیرا فکر می کنم آنها ورود به سیستم را مشاهده می کنند شهردار و آنها انتظار یک فیلم را دارند ، آنها انتظار دارند این مستند جدی که به خشونت و رنج متمرکز است ، و سپس شما بلافاصله فرش را از زیر آنها بیرون می کشید.

دیوید اوسیت: خوشحالم که شما در واقع اینگونه ارزیابی کردید زیرا این راهی است که من اغلب در مورد آن فکر می کنم. من واقعاً در مراحل تدوین فکر می کردم که چگونه می توانم بنیادی را که مخاطب از لحاظ ایدئولوژیک در هنگام استقرار در این فیلم ایستاده است متزلزل کنم زیرا صرف نظر از اینکه شما به منطقه رفته اید یا به منطقه نرفته اید ، یا اینکه شما آن را خوب می دانید یا اصلاً آن را نمی دانید ، احساسات شما درباره آن چیست ، باز هم روشی در نحوه نمایش رسانه ها از این قسمت از جهان وجود دارد. وقتی می گویم رسانه ، منظورم فقط رسانه های خبری نیست ، بلکه مثل همه چیز ، ما در نقطه ای در غرب هستیم که صدای اذان را می شنوید و می دانید که این موضوع درگیری است.

همچنین مراجعه کنید

SXSW 2020: I Will Make You Mine: این را مال خودتان قرار دهید

من واقعاً فکر می کردم که در 10 دقیقه اول این فیلم ، چگونه می توانم مخاطب را به فکر بیند که “کجای جهنم هستم؟” زیرا در این صورت شما از ژئوپلیتیک و درگیری پیروی نمی کنید ، بلکه یک فرد را دنبال می کنید. شما فقط دنبال می کنید موسی ، او تنها راهنمای تور شماست. او کسی است که شما می خواهید کمی او را دنبال کنید و عاشقش شوید و سپس سعی کنید بفهمید این دنیا از نگاه شخصی که سعی در ایجاد تغییر و تحول دارد چگونه است. من احساس می کنم که در مورد ژئوپلیتیک درگیری ها به سختی می توان به این نوع داستان ها دست یافت ، زیرا رک و پوست کنده انجام این کار کمی آسان تر است ، هنگامی که چیزهای زیادی برای درک از کلان وجود دارد ، تمرکز بر روی خرد است.

آیا موسی فرصتی برای دیدن فیلم داشته است و چه واکنشی نسبت به آن نشان داد؟

دیوید اوسیت: او حدود یک یا دو ماه قبل از اینکه فیلم را تمام کنم ، برش خشن فیلم را تماشا کرد. من آن را در رام الله با خانواده اش به او نشان دادم و او واقعاً آن را دوست داشت. خانواده او نیز این کار را دوست داشتند و این بیهوده به نظر می رسد اما اگر او این کار را نمی کرد من شوکه می شدم ، زیرا من واقعاً او را به عنوان چنین شریکی در این کار می دیدم. برای او امکان نداشت که این فیلم را دوست نداشته باشد ، این نگاه او به رام الله است ، دنیای اوست. من زمان زیادی را با او گذراندم و فکر کردم که چه تجربه ای دارد و این فیلم به دنبال این مرد است که نمایانگر همه چیزهایی است که ما در غرب درباره آن صحبت می کنیم ، این ایده نئولیبرالیسم درباره اینکه فلسطین می تواند چگونه باشد یا باید چگونه باشد.

و او همه این چیزهاست: او جهان وطنی است ، تحصیل کرده و کاملاً واضح است که فقط یک مرد خوب در این مکان است و غرب به هر حال فلسطین را طرد می کند. من می توانستم ناامیدی او را احساس کنم ، اما در دو سالی که با او گذراندم ، احساس اشتیاق او به شهرش را احساس کردم و سعی کردم فیلم را با تمام آن موارد تزریق کنم. اگر او این فیلم را دوست نداشت ، برای من و فیلم یک شکست بود.

با توجه به اینکه این فیلم در حال اجرا در جشنواره است ، در حال حاضر برنامه ای برای اکران وجود دارد؟

دیوید اوسیت: در حال حاضر مواردی وجود دارد که در هوا وجود دارد ، اما بدیهی است که زمان انتشار یک فیلم مشکل است و ما می خواهیم ببینیم که بقیه سال چگونه اتفاق می افتد و چندین اتفاق بالقوه وجود دارد که می تواند اتفاق بیفتد ، اما ما هستیم هنوز هم آن را به جشنواره ها می بریم و فیلم را تا آنجا که می توانیم گسترده داریم. من واقعاً از واکنشی که تاکنون از افرادی که این فیلم را دیده اند ، چه در جشنواره های دیجیتال و چه به صورت حضوری ، گرفته ام بسیار هیجان زده هستم.

این به من یادآوری می کند که این تصور که مردم می توانند با فیلم های مربوط به این منطقه درگیر شوند ، مگر اینکه قبلاً منطقه را درک کنند ، درست نیست زیرا مثبت ترین پاسخ هایی که من از مردم گرفته ام از افرادی بوده است که فقط تصوری از این مکان ندارند و درگیری چیست یا هر چیزی در مورد آن است و من فکر می کنم دلیل این کار فیلم در آن طول موج است.

تحقیق فیلم از دیوید اوسیت تشکر می کند که وقت خود را صرف صحبت با ما کرد.

مایور در جشنواره بین المللی فیلم ملبورن 2020 برنامه ریزی شده بود و در طول سال جاری به بازی در جشنواره های فیلم ادامه خواهد داد. جزئیات مربوط به نمایش های آینده و اطلاعات بلیط را می توانید در اینجا پیدا کنید.

https://www.youtube.com/watch؟v=IToDtbpjZvc

آیا محتوایی از این دست برای شما مهم است؟


عضو شوید و از روزنامه نگاری فیلم حمایت کنید. قفل دسترسی به همه مقالات عالی فیلم استعلام را باز کنید. به جامعه ای از خوانندگان همفکر و علاقه مند به سینما بپیوندید – به اعضای خصوصی ما دسترسی پیدا کنید ، به فیلمسازان مستقل پاسخ دهید و موارد دیگر.

همین الان ملحق شوید، همین الان بپیوندید!